8 - 30 August 2026
Reason and Its Shadows marks Atthaphon Suetrongprasert’s return to art-making after an extended hiatus. Black-and-white linework and visual narration remain central to his practice, while his experience with automotive engineering—a field governed by systems, causality, and verifiable relationships—has reshaped the way he structures and directs his imagination. Rules, mechanisms, and reason have consequently become integral to his visual language.
Within carefully defined frames, Atthaphon allows lines to move, proliferate, and accumulate into densely layered detail. Rather than relying on colour, he generates chromatic intensity through rhythm, tonal variation, and the unfolding narratives contained within each image. Events, memories, and imagined forms coexist without resolving into a single, fixed account.
If reason is the system through which things are made coherent, its shadows belong to those aspects of life that resist complete explanation or control. Encounters with people, social realities, conflict, and the ambiguities of lived experience inform the works’ dark atmospheres. Skulls, flames, and signs of danger do not negate beauty or hope; instead, they articulate a vigilant way of seeing and acknowledge the uncertainties that persist beneath visible reality.
Technology—particularly artificial intelligence—appears as both a tool and a site of uncertainty. Atthaphon is drawn to its potential while questioning the power, control, and responsibility held by those who create and deploy it. A work such as The Human Hand redirects this enquiry towards the human agent: the same hand may create, assist, control, or destroy.
The exhibition brings two modes of thought into contact: a rational world in which every element functions within a system, and an artistic world in which thought, memory, and imagination branch into multiple possibilities. The frame becomes both boundary and generative space—a structure that allows narratives to move freely while reason and its shadows remain present within the image.
Reason and Its Shadows ก่อตัวขึ้นจากการหวนกลับมาสร้างงานศิลปะของ อรรถพล ซื่อตรงประเสริฐ ภายหลังการเว้นระยะไปเป็นเวลานาน ภาษาของลายเส้นขาวดำและการเล่าเรื่องเชิงภาพยังคงเป็นรากสำคัญในแนวปฏิบัติของเขา ขณะที่ประสบการณ์จากวิศวกรรมเครื่องยนต์—โลกที่ทุกองค์ประกอบทำงานภายใต้ระบบ เหตุผล และความสัมพันธ์ที่ตรวจสอบได้—ได้เปลี่ยนวิธีที่เขาจัดวางและควบคุมจินตนาการ จนกฎ โครงสร้าง และเหตุผลกลายเป็นส่วนหนึ่งของภาษาทางทัศนศิลป์
ภายในกรอบที่ถูกกำหนดขึ้น อรรถพลปล่อยให้เส้นเคลื่อนไหวและแตกแขนงออกเป็นรายละเอียดซ้อนทับกันอย่างหนาแน่น เขาใช้เส้นและน้ำหนักขาวดำแทนการใช้สี โดยให้สีสันก่อรูปผ่านจังหวะ ความเข้มอ่อน และเรื่องราวภายในภาพ ผลงานจึงเปิดให้เหตุการณ์ ความทรงจำ และจินตนาการปรากฏร่วมกัน โดยไม่จำเป็นต้องคลี่คลายเป็นเรื่องเล่าเพียงชุดเดียว
หากเหตุผลคือระบบที่ทำให้สิ่งต่าง ๆ ดำเนินไปอย่างสัมพันธ์กัน เงาของเหตุผลก็คืออีกด้านหนึ่งของชีวิตที่ไม่อาจอธิบายหรือควบคุมได้ทั้งหมด ประสบการณ์จากโลกภายนอกพื้นที่ศิลปะนำศิลปินไปสู่การเผชิญหน้ากับผู้คน สังคม ความขัดแย้ง และความซับซ้อนของชีวิตจริง บรรยากาศมืด กะโหลก ไฟ และสัญญะของอันตรายที่ปรากฏในผลงานจึงไม่ได้ทำหน้าที่ปฏิเสธความงามหรือความหวัง หากสะท้อนท่าทีของการมองโลกอย่างระมัดระวัง และการยอมรับว่าภายใต้สิ่งที่มองเห็นย่อมมีด้านที่คลุมเครือซ่อนอยู่เสมอ
เทคโนโลยี โดยเฉพาะ AI ปรากฏขึ้นในฐานะทั้งเครื่องมือและพื้นที่ของความไม่แน่นอน อรรถพลสนใจศักยภาพของมัน พร้อมตั้งคำถามต่ออำนาจ การควบคุม และความรับผิดชอบของมนุษย์ผู้สร้างและเลือกใช้เทคโนโลยี ผลงานอย่าง “มือของมนุษย์” จึงย้อนกลับมาพิจารณามือที่สามารถสร้าง ช่วยเหลือ ควบคุม หรือทำลายได้ในเวลาเดียวกัน
ผลงานชุดนี้จึงเป็นจุดบรรจบระหว่างโลกแห่งเหตุผลที่ทุกส่วนสัมพันธ์กันภายในระบบ กับโลกของศิลปะที่เปิดให้ความคิด ความทรงจำ และจินตนาการแตกแขนงออกไป กรอบในผลงานเป็นทั้งขอบเขตและพื้นที่รองรับความเป็นไปได้—โครงสร้างที่เปิดให้เรื่องราวเคลื่อนไหวอย่างอิสระ พร้อมปล่อยให้เหตุผลและเงาของมันดำรงอยู่ร่วมกัน... Read More
View All Exhibitions
